حکم شهادت کذب در دادگاه و مجازات آن چیست و چه پیامدهایی دارد

شهادت کذب نه تنها یک جرم است که موجب مجازات شاهد می‌شود، بلکه پیامدهای حقوقی نیز به همراه دارد که یکی از آن‌ها بی‌اثر شدن شهادت دروغ است. بر اساس ماده 1319 قانون مدنی، در صورت مشخص شدن کذب شهادت، به آن ترتیب اثر داده نمی‌شود. به عبارتی، اگر کذب بودن شهادت پیش از صدور رأی قطعی برای دادگاه مشخص شود، دادگاه بدون توجه به آن شهادت تصمیم‌گیری می‌کند.

اگر پس از صدور رأی قطعی، دروغ بودن شهادت آشکار شود، این رأی می‌تواند مورد واخواهی، تجدیدنظرخواهی یا فرجام‌خواهی قرار گیرد. با چنین اعتراضی، دادگاه به شهادت کذب ترتیب اثر نمی‌دهد و بدون توجه به آن، به رسیدگی و اتخاذ تصمیم می‌پردازد.

اما اگر کذب بودن شهادت پس از نهایی شدن حکم (پس از پایان مهلت تجدیدنظرخواهی و فرجام‌خواهی) مشخص شود، ممکن است با اثبات “حیله و تقلب” طرفی که از گواهی دروغ بهره‌مند شده، بتوان اقدام به اعاده دادرسی کرد.

علاوه بر بی‌اثر شدن گواهی کذب در دادگاه، شهادت دروغ پیامد حقوقی دیگری نیز دارد؛ آن هم امکان اقامه دعوای مسئولیت مدنی علیه شاهد کذب و حتی شخصی است که از گواهی کذب بهره‌مند شده است. به این معنا که می‌توان هزینه‌ها و خسارات ناشی از شهادت کذب را با اثبات کذب بودن گواهی، از دادگاه حقوقی مطالبه کرد.